O TREN DA MORTE.


9 da noite, do martes
Da noite de Santiago
O tren que marcha Madrid-Santiago. 
Toma a curva de Angrois.
E todo acaba.

A xente sae das casas da Vila. 
A xente morre o tren morre nas vías.
 Galiza chora, Galiza da a sua vida.
O telexornal da cifras, non podo crer
 Eu so leo e choro.
 O tren polos aires.
 Velocidade, noite, festa,
 Festa que non se prende a Compostela.
 Polo duelo da xente. 


As estelas do ceo de Santiago 
Son as vidas dos morros o tren da morte.



Sempre na nosa mente. 

Siempre na curva de Angrois 
Que eu pasei no mes de marzo.

Comentarios

Entradas populares de este blog

VOLUNTAD

Labios abiertos